ચારોળી

એક મીઠકડુ સપનુ મારુ
આ બાહોંમા ઓગળવુ તારુ
હવે રાત રહી જાય તો સારુ
સૂરજ ઉગવાનુ ભુલી જાય તો સારુ

ખોવાઇ જવાની આ રીત બહુ ગમે છે મને
ન તારા સુરાગ હોય ન મારા નિશાન મળે
ચાલ મળીએ બહુ દૂર આ ભીડ થી ખોવાઇને
ન તારા ખબર હોય ન મારુ મકાન મળે

તારા સંગાથવાળી એક સાંજે
સમેટવા દે બે બુંદ જીંદગી નહીં તો
માત્ર ચાલતા શ્વાસની શરમે
લોકો મને જીવતો ગણશે

સૂરજ હાથમાં આવ્યો તોય પથ્થર જેવો લાગ્યો
પ્રકાશની હર ગલી ગુમનામ થઇ ગઇ
હું આંખમાં અંધકાર આંજીને ફરતો રહ્યો
ને રાત બિચારી બદનામ થઇ ગઇ

સળગતા હોવાનો કેવો આ એહસાસ છે
જલતી આ શમાને અંતરની પ્યાસ છે
કોને કહું હું વાત ગર્ભિત આ અંધકારની
માનશે કોણ ચારે તરફ મારો જ ઉજાસ છે

-હેમંત

Advertisements
This entry was posted in મુક્તક. Bookmark the permalink.

5 Responses to ચારોળી

  1. hemantpunekar કહે છે:

    ચારોળી એ મરાઠી મિત્રોમાં બહુ પ્રચલિત કાવ્યપ્રકાર હતો. ચારોળી એટલે ચાર+ઓળી. ચાર પંક્તિઓ (ઓળી) ની કવિતા. ચારોળી લખવામાટે કવિ હોવું જરુરી નથી. કોઇ પણ વિષય પર ચારોળી લખી શકાય અને મોટે ભાગે એ વિનોદી હોય છે. અહીં લખાયેલી કવિતા પણ ચાર લાઇનોમાં લખાયેલી હોવાથી એમને ચારોળી શિર્ષક આપ્યુ છે.

  2. Jayshree કહે છે:

    માત્ર ચાલતા શ્વાસની શરમે
    લોકો મને જીવતો ગણશે

    Excellent..!!

  3. Neela Kadakia કહે છે:

    મરાઠી માનુષ ચાંગલા લિવ્હતે.

    ભૂલચૂક માફ

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s