અનુવાદ – મલમલી યૌવન આ મારું

એક મરાઠી ગઝલનો સાછંદ અનુવાદ પોસ્ટ કરું છું. જે મરાઠી માણસને ગઝલ એક કાવ્ય પ્રકાર છે એમ ખબર હોય એને એક ઉદાહરણ આપવા કહીએ તો ૧૦ માંથી ૭ કે વધુ લોકો “મલમલી તારુણ્ય માઝે…” નું નામ લેશે. આ ગઝલના ગઝલકાર સુરેશ ભટ ને મરાઠી ગઝલના શયદા ગણી શકાય. આ ગઝલ મરાઠી ચલચિત્ર ઘરકુલમાં લેવાઈ હતી જેના સંગીતકાર સી. રામચંદ્ર અને ગાયિકા આશા ભોસલે હતા. આ મરાઠી ગઝલ આપ યુ ટ્યુબ પર અહીં માણી શકો.

મલમલી યૌવન આ મારું તું સવારે ઓઢજે
મારા ખુલ્લા કેશમાં તું ખુદને ખોઈ બેસજે

લાગતા ઠંડી ગુલાબી, લખલખુ આવ્યું હો એમ
ઓગળુ તારામાં હું, તું મુજમાં ઓગળતો જજે

કંપતા મારા આ તનનાં તાર ઝંકૃત થાય એમ
રેશમી સ્પર્શો વડે સંગીતના સૂર છેડજે

મારી બાંહોમાં સવારે જાગજે મારા સખા
હું જગાડુ સહેજ ત્યારે તું મને વળગી જજે

મૂળ મરાઠી ગઝલઃ

मलमली तारुण्य माझे तु पहाटे पांघरावे
मोकळ्या केसात माझ्या तु जीवाला गुंतवावे

लागुनि थंडी गुलाबी शिरशिरी यावी अशी ही
राजसा माझ्यात तू अन मी तुझ्यामाजी भिनावे

कापर्या माझ्या तनूची तार झंकारून जावी
रेशमी संगीत स्पर्शाचे पुन्हा तु पेटवावे

रे तुला बाहुत माझ्या, रूपगंधा जाग यावी
मी तुला जागे करावे, तू मला बिलगून जावे